Ψάθινα Καπέλα της Μαργαρίτας Λυμπεράκη

 ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΗΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΣ ΛΥΜΠΕΡΑΚΗ

Η Μαργαρίτα Λυμπεράκη (1919-2001) γεννήθηκε στην Αθήνα. 

Παιδί χωρισμένων γονιών μεγάλωσε με τον παππού της τον εκδότη

Γεώργιο Φέξη, που της μετέδωσε την αγάπη για το βιβλίο. Σε παι-

δική ηλικία ταξίδεψε για πρώτη φορά στο Παρίσι και έμαθε γαλ-

λικά. Τέλειωσε το Αρσάκειο γυμνάσιο και σπούδασε στη Νομική

Σχολή Αθηνών, από όπου αποφοίτησε το 1943. Ασχολήθηκε, επί-

σης, με τη ζωγραφική.

 Παντρεύτηκε το συγγραφέα Γ. Καραπάνο, 

με τον οποίο απέκτησε μια κόρη τη Μαργαρίτα, που έγινε, επίσης, 

συγγραφέας. Την πρώτη της εμφάνιση στο χώρο της λογοτεχνίας

έκανε το 1945 ως Μαργαρίτα Καραπάνου με το μυθιστόρημα «Τα

δέντρα», ενώ ένα χρόνο αργότερα εξέδωσε το έργο που την έκανε

ευρύτερα γνωστή, το μυθιστόρημα «Τα Ψάθινα Καπέλα».  Με τη

εμφάνισή της έδειξε μια αξιοπρόσεκτη ωριμότητα και μια ιδιαίτερη

χάρη στην ελεύθερη αφήγηση, αγγίζοντας την ψυχή και αιχμαλω-

τίζοντας τον αναγνώστη. Η συγγραφέας δείχνει τρυφερότητα και

απέραντη αγάπη για τα πράγματα που αντικρίζει. 

Το 1946 πήρε διαζύγιο και έφυγε με την κόρη της για το Παρί-

σι, όπου συνδέθηκε με τους Καστοριάδη, Καμπά, Αξελό, Ελύτη

και ήρθε σε επαφή με τα πρωτοποριακά ευρωπαϊκά καλλιτεχνικά

ρεύματα της εποχής. Στο Παρίσι ολοκληρώθηκε «Ο άλλος Αλέ-

ξανδρος» (1950) και το 1952 εγκαινιάστηκε η ενασχόλησή της με

τη θεατρική γραφή, άλλοτε στα γαλλικά και άλλοτε στα ελληνικά. 

Έγραψε τα θεατρικά: «Η Γυναίκα του Κανδαύλη» (1955), «Οι Δα-

ναΐδες» (1963), «Ο Άγιος πρίγκιψ» (1964), «Το μυστικό κρεβάτι» 

(1967), «Ο σπαραγμός» (1970), «Εσπερινή Τελετή» (1972), «Ερωτι-

κά» (1974), «Ζωή» (1985). 

 Έγραψε, επίσης, τα σενάρια για

τις ταινίες Μαγική Πόλη του Νίκου Κούνδουρου (1955) και Φαί-

δρα του Ζυλ Ντασσέν (1962) και ασχολήθηκε με τη λογοτεχνική

μετάφραση. Συνεργάστηκε με την εφημερίδα Τα Νέα (1975). Ήταν

μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων. 

Από το 1967 και σ’ όλο το διάστημα της δικτατορίας 1967-74, η

Μαργαρίτα Λυμπεράκη έζησε στο Παρίσι, όπου ανέβηκαν πολλά

από τα θεατρικά της. 

Μια τρυφερότητα κι ένας αφάνταστος πλούτος συναισθημάτων

ξεχειλίζουν απ’ τις σελίδες των βιβλίων της και μια παθιασμένη

αγάπη για τη ζωή και τους ανθρώπους.